Het was moeilijk om in Indië volgens de joodse religieuze voorschriften te leven: er was geen rabbijn, koosjere slager synagoge. Met de joodse feestdagen werden er in verschillende plaatsen diensten gehouden in speciaal daarvoor gehuurde ruimtes. Verzoeken aan Nederland om een rabbijn te stellen werden niet ingewilligd. Wel was er iemand bevoegd om bepaalde joodse rituelen uit te voeren, zoals de slacht, huwelijken (choepa) en besnijdenissen (briet mila).

Soerabaja woonden de meeste joden, waaronder ook de ‘Bagdad-joden’. Daar werden regelmatig diensten gehouden vanaf 1923 was er een officiële joodse gemeente met een synagoge.

Het aantal joden nam in de jaren twintig sterk toe en het leven kreeg een impuls met de activiteiten van de Vereeniging voor Joodsche Belangen in Nederlandsch-Indië en de Nederlandsch-Indische Zionisten Bond.


Do you know more about this? Add your story, image(s) and / or film(s).

+ add my verhaal to this