Brieven van Moshe aan Rachel Cohen, 1945

27/11/1945 (vertaald 18/1/2015 door Oded Cohen, zoon van Moshe)

Lieve vrouw en zoon,

Hier is Pappie weer.

Er komt langzamerhand regel in onze brieven corespondentie. Tot nu toe heb ik 3 brieven van jou ontvangen, van 24/9, 10/11 en 18/11. Het telegram heb ik nog niet ontvangen en ik vrees dat de meeste brieven van mij verloren zijn gegaan, waarin heb ik beschreven wat er met mij gebeurd is van het moment dat ik jullie heb verlaten tot de bevrijding. In September 1944 heb ik twee brieven uit Palestina gekregen, de ene van jouw zuster Sara en de andere van mijn zwager Albert, die verstuurd waren in September 1942. Er was geen bijzonder nieuws, behalve dat Avigail (zuster van mijn Moeder) nu twee zonen heeft. Als jij jaloers bent op haar, kunnen wij nog een kind bestellen. Ik kan me voorstellen dat Oded ook een broer of een zus wil hebben.

Gedurende alle oorlogsjaren ben ik geïnterneerd geweest in verscheidene kampen in Thailand. In het begin van 1945 was ik voor twee maanden in Burma in de jungle. Dit was een heel zware tijd. Ik ben teruggebracht op een brancard (stretcher) over een afstand van 150km naar een plaatsje geheten Tjoenghai waar een ziekenhuis was. Ik was dood zwak. Na bloed transfusie ben ik gauw weer beter geworden. Ik had een ijzere wilskracht en ik zei in mijn hart: ik wil mijn Boeba en Boetskale weer terug zien, wat het ook zou kosten. Ik heb geluk gehad dat ik overal goede vrienden heb gehad. Toen ik in Burma zo zwak was dat ik niet meer kon opstaan was er een vriend (zijn naam is Rollen) die mij verpleegd heeft als een broer. I hoop dat jullie beiden gezond zijn en dat jullie goed terecht zijn gekomen in Singapore. Als ik de gelegenheid heb kom ik naar jullie toe. Ik ben erg nieuwsgierig te horen wat de dokter zegt van het oog van Oded. Het zal goed voor hem zijn om langzamerhand te leren lezen en schrijven. Ik geloof niet dat als je grote letters schrijft dat dit zijn ogen zullen vemoeien. Ik stel me voor dat binnenkort scholen voor kinderen geopend zullen worden. Een klein aantal vrouwen, van wie de echtgenoten hier in Thailand zijn, is al gearriveerd. Meld je bij de RAPWI en wie weet wordt je hier naar toe gestuurd. En ook als niet, ik ben er van overtuigd dat we binnenkort weer bij elkaar zullen zijn. De soldaten beginnen ongeduldig te worden en willen weer verenigd worden met hun families. In een van de kampen is er gedreigd om alle huizen te verbranden tenzij er iets gaat gebeuren. Hier in het kamp, waar ik ben, is alles rustig en het eten is goed. We krijgen iedere dag 25 sigaretten van goede kwaliteit en die verkopen we. We krijgen een wekelijks salaries van 60 tical. Dat is niet zoveel omdat de prijzen hoog zijn en dagelijks stijgen. Nakorn Patom is een kleine stad zo ongeveer als Pasoeroean. Er is hier een beroemd Boedha paleis met een mooie pagode. Ze hebben hier twee cafeetjes, waar muziek wordt gemaakt en gedanst wordt. Ik heb helemaal geen zin om te dansen en ik wacht totdat we samen kunnen dansen en de hora dansen met zijn drieën samen met Boetskale. Morgen is de eerste dag van Chanuka. In Bangkok wordt het gevierd in het huis van een Joodse dokter. Ik ga daar niet naar toe. In mijn geest ben ik bij jullie en samen zullen we zingen "Maoz Tsur". Voor de oorlog woonden in Singapore veel Joden en zullen er ook nu wel zijn. Het zou goed zijn om kennis te maken met hun. Heb jij Dwek al ontmoet? Ze zullen reuze blij zijn jullie te ontmoeten. Ik zal me hier laten fotograferen en ik zal je de foto opsturen.

Philip De Leeuw (Oerie) is omgekomen in een van de kampen in Burma. Ik heb hem niet gezien. Een Joodse vriend was daar bij hem en heeft voor hem een grafsteen gemaakt met een Davidster en woorden in het Hebreeuws. Hij is gestorven van dysenterie. Hij heeft zichzelf verwaarloosd en heeft zich te laat gewend tot de dokter, die hem niet meer kon helpen. Vele, heel veel vrienden zijn omgekomen gedurende de internering en voor de meesten kwam de dood als een bevrijding van eindeloos leed. En zo, mijn geliefde, tot de volgende brief. Ik ga nog wat lezen in de kantine en daarna naar bed. Geniet zo veel als het kan. Nog een beetje liefde, geloof en moed en we zullen weer bij elkaar zijn en zullen we een nieuw en gelukkig familieleven bouwen.

Weest omhelsd en gezoend met liefde

                                         Moshe        

Gestuurd door H.M. Cohen, sergeant no. 176102

Nakorn Patom, Thailand

naar Mevr. R. Cohen-Cohen

                                                                     Wilhelminakamp, Huis 99, Singapore

Via Ex P.O.W. Mail

 

Plaats een reactie